برگشت به دانشگاه علوم پزشکی زابل
   [صفحه اصلی ]     [ English ]  
:: ::
آرشیو موضوعی
معرفی::
صفحه اصلی::
فهرست::
قوانین و مقررات::
ساختار سازمان::
فرم ها و فلوچارتها::
فرایندهای جاری::
گروه تجویز و مصرف منطقی دارو::
تغییر قیمت دارو::
اقلام ریکال و غیرمجاز::
پاسخ به سوالات دارویی::
مطالب گذشته::
::
فارماکوپه بیمارستانی

AWT IMAGE

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
پاسخ به سوالات دارویی
جهت طرح سوالات خود در خصوص نحوه مصرف دارو، تداخلات دارویی و حساسیت دارویی اینجا کلیک کنید
..
نرم افزارهای جدید
AWT IMAGE
..
توصیه های دارویی و بهداشتی

به هر دلیلی که به پزشک مراجعه میکنید، پزشک را در مورد داروهایی که مصرف می کنید  مطلع سازید. 


اگر به دارو یا هر ماده شیمیایی دیگری حساسیت دارید ، به پزشک بگویید.


داروها را طبق نظر پزشک مصرف کنید ، هرگز بدون اطلاع پزشک مقدار دارویی مصرفی خود را افزایش یا کاهش ندهید.


همیشه قبل از ترک مطب، از پزشک سوال کنید تا چه زمانی مصرف دارو را باید ادامه دهید.


در مورد مصرف دارو  با غذا با پزشک و یا  داروساز مشورت نمایید  این مسئله در موردبرخی داروها دارای اهمیت زیادی است.


تجویز زیر نظر پزشک و استفاده با مشاوره داروساز، تنها راه اطمینان از سلامت و اثربخشی داروهای گیاهی است.
تولیدکنندگان غیرمجاز داروهای گیاهی، گاه برای افزایش تاثیر فرآورده، مواد غیرمجاز به آنها افزوده و بر روی جلد دارو نامی از آنها نمی برند.
 تغذیه کودک با شیر مادر سبب کاهش خطر ابتلا به سرطان رحم و پستان در مادر می شود.
 هیچ جایگزینی نمی تواند جای شیر مادر را در فرایند رشد وسلامت کودک پرکند ،پس بیاییم بزرگترین هدیه را که رشد در کمال سلامت است را به فرزندانمان هدیه کنیم.
 دارو ماده ای است درمرز غذا و سم که اگر درست مصرف شود غذاست و بیمار را نجات می دهد.
تنها راه تشخیص فشارخون بالا، اندازه گیری آن با دستگاه فشارسنج است.
فراورده های خوراکی کلسیم باید 1 تا 1.5 ساعت بعد از غذا مصرف شود و در صورت امکان 2-1 ساعت با مصرف هر دارویی فاصله داشته باشد.
همانند یک شمشیر دو لبه است که اگر بجا و صحیح مصرف نشود نه تنها مشکدارو لی را حل نمی کند بلکه سلامت افراد را نیز به مخاطره خواهد انداخت.
شما می دانید که ورزش برای بدن مفید است. آیا روزانه نیم ساعت ورزش و فعالیت بدنی انجام می دهید؟

در مراجعه به پزشک هرگز برای نوشتن دارو اصرار نکنیم، عدم تجویز دارو در صورت تشخیص پزشک، اولین و بهترین گزینه است.
صرف ادعای وجود ترکیبات گیاهی و طبیعی در یک فرآورده دلیل بی خطر بودن آن نیست.
..
آموزش استفاده از فرآورده های دارویی

اطلاعات دارویی

 استفاده از پماد چشمی

 استفاده از قطره چشمی

استفاده از اسپری دهانی

تزریق انسولین

 

..
:: معرفی مرکز اطلاع رسانی دارو ها و سموم (DPIC) ::
 | تاریخ ارسال: 1393/8/4 | 
معرفی مرکز اطلاع رسانی دارو ها و سموم (DPIC)
مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم در ساعات اداری با شماره تلفن ۳۲۲۹۵۶۱۱ به سوالات عموم مردم و همکاران گروه پزشکی اعم از متخصصین، داروسازان و پزشکان، در زمینه های مختلف اطلاعات دارویی و موارد مسمومیت پاسخ می دهد .
 مرکز پاسخگوی کلیه سؤالات همشهریان وگروه پزشکی درموارد زیر می باشد :
اطلاعات دارویی و موارد منع مصرف داروها
تأثیر داروها بر نتایج آزمایشگاهی
نحوه مصرف داروها تداخلات داروها با دیگر داروها و غذاها
مصرف داروها دربارداری وشیردهی
عوارض جانبی داروهها
 کنترل ودرمان مسمومیت ها:
 هر گاه و در هرکجا مسمومیتی رخ داد، خونسردی خود را حفظ کرده و با مرکزاطلاع رسانی داروها و سموم با شماره تلفن ۳۲۲۹۵۶۱۱تماس حاصل کنید. در هنگام تماس بهتر است اطلاعات زیر را مهیا داشته باشید:
نام و شماره تماستان - سن، جنسیت و وزن تقریبی فرد مسموم ،علت بروز مسمومیت ،سابقه ی پزشکی فرد مسموم ،ترکیب و یا ترکیبات ایجاد کننده مسمومیت ،مقدار مصرف شده از هر ترکیب زمانی که تماس با آن ترکیب رخ داده و راه بروز تماس (از طریق چشم، استنشاق، پوست و...) - هر گونه علائمی که بیمار داراست و هر گونه اقدام درمانی که پیش از تماس انجام گرفته است.
همکاران ما در مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم، پس از دریافت اطلاعات فوق و بررسی وضعیت بیمار، توصیه های لازم را به شما ارائه خواهند داد و چنانچه مسمومیت رخ داده در منزل قابل کنترل و درمان نباشد ، شما به پزشک و یا بیمارستان ارجاع خواهید شد.
دفعات مشاهده: 2348 بار   |   دفعات چاپ: 299 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
::
:: پیشگیری از مسمومیت ناشی از داروها ::
 | تاریخ ارسال: 1393/8/4 | 
با مصرف خودسرانه داروها بدون تجویز پزشک، سلامت خود را به خطر نیندازید.
مقادیر بالای برخی از داروهای به ظاهر کم خطر، می توانند برای فرد خصوصاً کودکان و افراد مسن کشنده باشد.
نام داروهای خود را ، دلیل استفاده از آنها و عوارض جانبی آنها را بشناسید.
هنگام ملاقات با پزشک خود نام سایر داروهای مصرفی ، ویتامین ها و داروهای مکملی را که مصرف می کنید به او گزارش دهید .
 داروهای خود را فقط مطابق با دستور پزشک یا داروساز مصرف کنید .
 اگر شما و یا بستگانتان به بیماری افسردگی و یا سایر بیماری های اعصاب و روان ابتلا دارید ، درمان های پزشکی لازم را دریافت و دنبال کنید.
 خانم هایی که باردار یا شیرده می باشند ، حتماً به پزشک خود اطلاع دهند .
 در استفاده از داروهای ضد درد ( استامینوفن ، ایبوبروفن ...) زیاده روی نکنید ، داروهای مکمل و ویتامین ها را نیز با مشورت پزشک یا داروساز مصرف کنید هرگز داروها را در کنار تختخواب و یا روی پیشخوان آشپزخانه نگهداری نکنید مطمئن باشید که داروها را در جایی دور از دسترس کودکان نگهداری می کنید. قفسه های دارای ارتفاع و با قفل ایمنی بهترین مکان ها می باشند .
همواره داروها را در ظروف اصلی خود نگهداری کنید و به ظروف نگهداری غذا و بطری های نوشیدنی منتقل نکنید و آنها را در یک ظرف واحد مخلوط نکنید . داروهای قدیمی و تاریخ گذشته را دور بریزید. هنگام دور ریختن داروها به این نکته توجه کنید که کودکان به آنها دسترسی ییدا نکنند .
هرگاه یک دوز از دارو را فراموش کردید بخورید از دو برابر کردن دوز دارو جداً خودداری کنید. استفاده از جعبه های روزانه و هفتگی مصرف قرص بخصوص برای سالمندان توصیه می شود .
 اصطلاحات قاشق چایخوری ، مرباخوری ، غذاخوری، میلی لیتر و سی سی را با هم اشتباه نکنید. درصورت تجویز داروهای مایع ( شربت ، سوسپانسیون ، قطره) مطمئن شوید که قادربه اندازه گیری دارو بر اساس سی سی یا میلی لیتر می باشید.می توانید از داروسازان شاغل در داروخانه راهنمایی بخواهید.
 هرگز دارو ها را در تاریکی مصرف نکنید. همواره داروها را در روشنایی مصرف کنید و برچسب داروها را هربار بیش از مصرف با دقت بخوانید.
 بر مصرف داروی افراد مسن خانواده نظارت داشته باشید چراکه ایشان به دلایل زیر ممکن است داروی خود را به اشتباه یا بطور تکراری مصرف نمایند:
 تشابه ظاهری شکل داروها، ابتلا به فراموشی، عدم اطلاع از نام داروها، بی سوادی یا کم سوادی و یا خوانا نبودن مقادیر مصرفی دارو مندرج روی جعبه دارویی.
بهترین کار برای پیشگیری از خوردن دوز تکراری دارو، یادداشت کردن دفعات مصرف دارو و یا قرار دادن قرصها در داخل جعبه های مخصوص تقسیم بندی شده (برحسب صبح، ظهر و شب) می باشد.
مصرف مقادیر بالای بسیاری از داروها در اقدام به خودکشی، ممکن است در ابتدا علامت و نشانه خاصی نداشته باشد ولی وضعیت فرد مسموم به طور ناگهانی وخیم گردد.
 بروز مسمومیت توسط برخی از داروها هرچند ممکن است منجر به مرگ نگردد ولی مقادیر بالای این داروها می توانند منجر به صدمات دائمی کبد و کلیه فرد مسموم شود.
دفعات مشاهده: 2254 بار   |   دفعات چاپ: 255 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
::
:: پیشگیری از مسمومیت با سم فسفید آلومینیوم (قرص برنج) ::
 | تاریخ ارسال: 1393/8/4 | 
قرص برنج ترکیب خطرناکی از فسفیدهاست که جهت جلوگیری از آفت زدگی برنج انبار شده , مصرف می گردد و یک قرص بسیار خطرناک و مسمومیت زا برای انسان ها می باشد. قرص برنج همچنین جهت دفع آفات سایر غلات انبار شده و جلوگیری از کپک زدگی و جونده کش نیز مصرف می گردد . با تماس این ماده با رطوبت با اسید , گاز خطرناک فسفین آزاد می گردد که علت اصلی سمیت  این ماده است و هر چه این ترکیبات تازه تر باشد گاز بیشتری آزاد کرده و خطر ناک تر هستند . 
از سموم صنعتی و کشاورزی در محیط منزل استفاده ننمایید.این سموم سلامت خانواده را به خطر خواهد انداخت.
خرید، فروش ، توزیع و ارائه قرص برنج در عطاری ها و سم فروشی ها ممنوع و عاملین این امر مشمول مجازات خواهند شد.
برای پیشگیری از آفت زدگی غلات و حبوبات در منزل، به جای استفاده از قرص برنج که بسیار سمی و کشنده است، از سیر و نمک که کاملا بی خطر می باشد استفاده نمایید.
حتی تنفس گاز متصاعد شده از قرص برنج می تواند منجر به مرگ شود.
در صورت مسمومیت اتفاقی یا تعمدی با قرص برنج ، بلافاصله مصدوم باید به بیمارستان منتقل شود.
دفعات مشاهده: 2424 بار   |   دفعات چاپ: 303 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
::
:: پیشگیری از بروز مسمومیت در اطفال ::
 | تاریخ ارسال: 1393/8/4 | 
پیشگیری از بروز مسمومیت در اطفال 
جلوگیری از مسمومیت خانگی کلید پیشگیری از مسمومیتهای دوران کودکی می باشد. بنابراین رعایت یکسری نکات در این زمینه ضروری می باشد:
 همه داروها باید در بسته بندی با درب های کودک ایمن نگهداری شوند ، بطوریکه کودک شما حتی با تلاش هم نتواند آنها را باز کرده و بنوشد .
 دارو و ترکیبات مضر دور ریخته شده در محل مشخص مانند سطل زباله و با سر پوش قرار داده شوند.
 همیشه ظرف آشغال را سر پوشیده انتخاب کنید بطوریکه کودک شما به چیزهایی که شما دور ریخته اید دسترسی نداشته باشد.
 در روی درب کابینتها و کشوها قبل از اینکه بچه چهار دست و پا راه رفتن و یا راست ایستادن را یاد بگیرد ، قفلهای کودک ایمن نصب کنید.
یکبار در ماه داروهایتان را بررسی کرده و همه داروهای تاریخ گذشته را بیرون بریزید.
مواد سمی مثل داروها و محصولات خانگی باید از دسترس بچه ها و از دید و نظر بچه ها دور هم نگهداشته شوند .
 هرگز دارو را به عنوان شیرینی معرفی نکنید.
 به کودکتان آموزش دهید که قبل از خوردن و یا نوشیدن غذا و نوشیدنی آنها را نشان شما و یا فرد بزرگسال مسئول نمایند.
  قبل از مصرف حشره کشها، بچه ها و اسباب بازیها و ظروف بچه ها را از فضای مصرف حشره کش دور نگهدارید. مدت زمان لازم برای این منظور، بر روی برچسب حشره کش قید شده است .
نام گیاهان خانگی را به خاطر بسپارید و آن را روی برچسبی کنار آنها بنویسید. بسیاری از گیاهان و گلهای آپارتمانی مانند خرزهره و دیفن باخیا، سمی هستند و تماس پوست با آنها و یا به دهان بردن آنها منجر به مسمومیت می شود.
 گیاهان سمی که در داخل و یا خارج خانه گذاشته میشود، برای بچه شما خطرناک است. اگر کودک شما قسمتی از گیاه غیر خوراکی را خورد بلافاصله با مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم 05432295611))تماس بگیرید.
اگر می خواهید گیاهانی را در خانه و یا باغ نگهداری کنید، از گیاهان غیر سمی استفاده نمائید .
محصولات شیمیایی و شوینده، نفت و بنزین را همیشه در ظرف اصلی آن نگهداری کنید. هیچگاه این فرآورده ها را در ظرف مواد خوراکی (مانند بطری نوشابه) نگه داری نکنید. این عمل سبب خورده شدن اتفاقی این مواد توسط کودکان می شود.
مواد شیمیایی، شوینده و سفید کننده را در منزل در کمدهای دارای قفل و دور از دید و دسترس کودکان قرار دهید. همیشه پس از استفاده از مواد شیمیایی سریعاً درب آن را ببندید، ولی بدانید هیچ ظرف دربسته ای از دسترسی کودکان در امان نیست.
در هنگام استفاده از محصولات شیمیایی و پاک کننده چنانچه مجبور شدید به زنگ درب ورودی و یا تلفن جواب دهید، هرگز از کودک خود چشم برندارید.
 هیچگاه الکل و ضد یخ را در دسترس کودکان قرار ندهید.
داروهای مصرفی افراد خانواده را دور از دسترس کودکان نگهدارید.
  از قرار دادن دارو در کیف دستی پرهیز کنید تا مانع خورده شدن دارو توسط کودکان شود.
 در هنگام بروز مسائل و مشکلات خانوادگی، بیشتر مراقب کودکان باشید. در این شرایط کودکان در برابر حوادث و مسمومیت اتفاقی آسیب پذیرترند.
  داروهای خود را در مقابل چشم کودکان نخورید، چرا که کودکان از رفتار بزرگسالان تقلید می کنند و ممکن است دور از چشم والدین داروها را به دهان ببرند.
 اگر به کودک خود دارو می دهید به او تفهیم کنید که این دارو است و از کلماتی مثل آبنبات، شکلات و یا خوراکی استفاده نکنید.
 عمده ترین موارد مسمومیت در کودکان در اثر خوردن داروها، مواد شیمیایی و محصولات خانگی مانند، مواد آرایشی بهداشتی، فرآورده های شوینده، سفیدکننده و لوله باز کن، لاک پاک کن (استون) و گیاهان آپارتمانی سمی بوده است.
 بلع باطری ساعت در کودک می تواند با عوارض جدی همراه باشد. در این موارد کودک را در اسرع وقت به یک مرکز درمانی منتقل کنید.
 با مصرف خودسرانه داروها بدون تجویز پزشک، سلامت کودک خود را به خطر نیندازید. ● مقادیر بالای برخی از داروهای به ظاهر کم خطر، می توانند برای کودک کشنده باشد.
 داروها را مطابق با توصیه پزشک یا داروساز و نه بیشتر از آن مصرف نمائید چراکه با مصرف چند برابر مقادیر درمانی داروها به طور خودسرانه، نه تنها روند درمان شما سریعتر نمی شود بلکه تنها دچار عوارض سوء و یا مسمومیت با داروها خواهید شد.

دفعات مشاهده: 2466 بار   |   دفعات چاپ: 329 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
::
:: عوارض سوء مصرف مواد نیروزا بر باروری و عملکرد جنسی ::
 | تاریخ ارسال: 1392/8/8 | 
داروهائیکه به عنوان نیروزا در بین عامه مردم شناخته شده هستند، همان استروئیدهای آنابولیک می باشند که اثرات هورمون مردانه یا همان تستوسترون را در بدن تقلید می کنند. آنها تولید پروتئین در داخل سلول را افزایش می دهند و در نتیجه حجم بافت، بویژه عضلات زیاد می شود. این داروها سایر خواص هورمون تستوسترون را نیز تقلید می کنند، یعنی سبب افزایش موهای بدن، رشد طناهای صوتی و کلفت شدن صدا می شوند. زیاد شدن توده عضلانی، افزایش موهای بدن و کلفت شدن صدا را در اصطلاح ایجاد خواص مردانه می گویند، که در خانمها می تواند بسیار مشکل ساز باشد. استروئیدهای آنابولیک یا داروهای آنابولیک یا مواد نیروزا، برای اولین بار در دهه 1930 ساخته شدند و در پزشکی موارد استفاده اندک دارند.
در سال 1939، Ruzicka و Butenandt بعلت سنتز تستوسترون در آزمایشگاه، برنده جایزه نوبل شیمی شدند. موضوع مورد بحث این نوشتار مصرف پزشکی این داروها نیست، بلکه سوء مصرف این داروها است که بدون تجویز پزشک و در مقادیر زیاد مورد استفاده قرار می گیرند. استفاده از داروهای آنابولیک در افرادیکه از نظر پزشکی نیازی به آن ندارند اصلاً توصیه نمی شود و پر عارضه است، و تجویز نابجای آنها در خانمها نیز عوارض عدیده ای به همراه خواهد داشت.
 امروزه سوء مصرف این داروها در سه گروه بیشتر دیده می شود:
 1. افرادیکه جهت بدن سازی و افزایش توده عضلانی بدن از این داروها استفاده می کنند.
2. ورزشکارانیکه جهت افزایش نیروی خود این داروها را مورد استفاده قرار می دهند که در اصطلاح به آن دوپینگ می گویند.
 3. افراد لاغر و ضعیف که به امید افزایش اشتها، وزن و نیروی جسمانی روی به این داروها می آورند.
 این داروها کلاً دو نوع اثر در بدن دارند (هم در مرد و هم در زن): 1. اثرات مردانگی که شامل تحریک غدد چربی پوست و ایجاد جوشهای جلدی، افزابش موهای ناحیه عانه، سینه، پشت و دستها و پاها، کلفت شدن صدا، بزرگ شدن کلیتوریس در خانمها، مهار هورمونهای جنسی و ایجاد اختلال در باروری.
 2. اثرات متابولیکی که عبارتند از، تحریک مغز استخوان و افزایش تعداد گلبولهای قرمز و افزایش تولید پروتئین توسط. تمامی داروهای آنابولیک دارای هر دو اثر هستند ولی نسبت متفاوت است.
به عنوان مقایسه هورمون تستوسترون اثرات مردزائی و متابولیکی یکسانی دارد که بصورت 1:1 نشانداده می شود. این نسبت در سایر داروهای آنابولیک که در کشور ما مورد استفاده قرار می گیرند، به قرار زیر می باشد (اثرات متابولیک : اثرات مردزائی): تستوسترون 1:1 متیل تستوسترون 1:1 فلوکسی مسترون 1:2 اکسی متالون 1:3 اوکساندرولون 1:3 تا 1:13 ناندرولون 1:2 تا 1:4 در پزشکی از اثرات متابولیکی این داروها بیشتر در بیماران سرطانی که تحت شیمی در مانی هستند، استفاده می شود. گاهاً در موارد نادر در کم کاری غدد جنسی در مردان نیز تجویز می شوند. این داروها به 3 شکل مورد استفاده قرار می گیرند: خوراکی، تزریقی، و جلدی. نوع خوراکی تستوسترون اگر به مدت طولانی مصرف شود، منجر به آسیب کبدی می گردد. عوارض داروهای آنابولیک استفاده طولانی مدت و یا مقادیر زیاد از این داروها می تواند برای سلامتی خطرناک باشد.
 بسیاری از این عوارض در مردان و زنان مشترک هستند، ولی این داروها عوارض وابسته به جنس هم دارند که در زیر توضیح داده خواهند شد:
 1. این داروها فشار خون را افزایش می دهند، و این افزایش در افرادیکه از قبل دارای فشار خون هستند، بیشتر است.
 2. داروهای آنابولیک سبب کاهش چربی مفید خون و افزایش چربی مضر خون می شوند.
 3. این هورمونها، بویژه تستوسترون، وقوع بیماریهای قلبی عروقی را زیاد می کنند. از عوارض قلبی عروقی می توان از افزایش ضخامت بطن چپ قلب، نامنظمی ضربان قلب، نارسائی قلب، حملات قلبی و مرگ ناگهانی قلبی نام برد.
 4. داروهای آنابولیک بعلت تحریک غدد چربی پوست، سبب ایجاد یا تشدید جوشهای پوستی می شوند.
 5. مقادیر زیاد از این داروها به شکل خوراکی سبب آسیب به کبد می شوند. امروزه نوع خوراکی تستوسترون بندرت مصرف می شود. بعضی از انواع این هورمونها سبب افزایش بروز سرطان کبد نیز می گردند. در تعدادی از ورزشکاران، سرطان کبدی ناشی از این داروها گزارش شده است.
 6. داروهای آنابولیک مغز استخوان را تحریک کرده و سبب افزایش تعداد گلبولهای قرمز خون می شوند، در نتیجه غلظت خون افزایش می بابد.
 7. عامل طاسی هورمونهای مردانه است. در خانمها چون مقادیر سرمی این هورمونها اندک هستند، در نتیجه دچار طاسی موی سر نمی شوند. مصرف داروهای آنابولیک سبب تشدید طاسی در مردان و ایجاد طاسی در زنان می شود.
 8. یک عده عوارض مختص مردان می باشند که بالقوه خطرناک هستند. آنها عبارتند از: الف. مقداری از هورمون تستوسترون در بدن مردان تبدیل به هورمون استرادیول (هورمون زنانه) می شود، این هورمون سبب افزایش رشد سینه ها و بزرگی سینه ها در مرد می شود.
 ب. تولید هورمون تستوسترون توسط بیضه ها تحت تأثیر مستقیم غده هیپوفیز در مغز می باشد. تستوسترون سبب مهار ترشح هورمونهای غده هیپوفیز شده و منجر به ایجاد اختلالات جنسی در مردان می شود که در اصطلاح به آن کم کاری غدد جنسی نیز می گویند.
 ج. بیضه ها محل تولید اسپرم هستند. تولید اسپرم توسط بیضه ها تحت تأثیر هورمونی به نام FSH است که توسط غده هیپوفیز ترشح می شود. هورمون تستوسترون و هر داروی دیگری که خواص تستوسترون را دارد، بشدت سبب مهار ترشح هورمون ‌FSH توسط هیپوفیز می گردد. مصرف طولانی مدت این داروها دارای یک عارضه بسیار خطرناکی است که آنهم کوچک شدن بیضه ها است. در این مردان بیضه ها تقریباً از بین رفته و تولید اسپرم به صفر می رسد و مرد قدرت باروری خود را از دست می دهد. متأسفانه در این مرحله کمک چندان زیادی نمی توان به بیمار کرد، ولی اگر در مراحل اولیه مراجعه کنند، تا حدود زیادی می توان جلوی تحلیل رفتن بیضه ها را گرفت. بنده زوجهای زیادی را دیده ام که قدرت باروری شوهر بعلت مصرف مقادیر زیادی از این داروها در دورانیکه مجرد بوده است آسیب دیده و پس از ازدواج بعلت ناباروری مرد، کار به جدائی کشیده شده است. بدین جهت توصیه می شود، مردانیکه به مدت طولانی از این داروها استفاده کرده اند، تحت بررسیهای لازم قرار گیرند.
 د. در مردان رشد پروستات رابطه مستقیم با هورمون تستوسترون دارد. در مردانیکه از این هورمونها استفاده می کنند، رشد پروستات تسریع می شود و سبب ایجاد مشکلات اداری می گردد. متأسفانه سرطان پروستات در مردان شایع بوده و بسیاری از آنها نیز بصورت مخفی هستند، یعنی فرد اطلاع از وجود سرطان پروستات در خود را ندارد. هورمونهای آنابولیک از جمله تستوسترون هم می توانند بروز سرطان پروستات را افزایش دهند و هم اینکه در صورت وجود سرطان پروستات، رشد آنرا تسریع نمایند.
9. یک عده عوارض هم هستند که در خانمها بیشتر خود نمائی می کنند: الف: مصرف این هورمونها بشدت سبب افزایش موهای زاید بدن می شود. ب: مصرف طولانی مدت هورمونهای آنابولیک سبب بزرگی کلیتوریس، کوچک شدن سینه ها و بهم خوردن عادت ماهیانه در خانمها می شود. ج: هورمونهای آنابولیک در خانمها نیز سبب مهار شدید غده هیپوفیز شده و آن منجر به عدم ساخته شدن فولیکول، اختلال در تخمک گذاری و ناباروی زن می گردد. د: در صورت استفاده از داروهای آنابولیک توسط خانمهای حامله، اگر جنین دختر باشد بصورت پسر و اگر جنین پسر باشد، بصورت دختر تکامل می یابد و سبب ایجاد مشکلات عدیده می گردد. بزرگی کلیتوریس، کلفت شدن صدا و کوچک شدن سینه ها در خانمها، عوارضی هستند که غیر قابل برگشت می باشند.
 10. یک عده عوارض هم در جوانانیکه در سن بلوغ از این داروها استفاده می کنند، دیده می شوند: الف: هورمونهای استروئیدی سبب بسته شدن زودرس اپیفیز استخوانها شده و در نتیجه قد فرد کوتاه باقی می ماند. قد دخترانیکه در سنین پائین عادت ماهیانه می شوند، کوتاه باقی می ماند. ب: مصرف هورمونهای استروئیدی سبب زودتر ضاهر شدن صفات جنسی ثانویه می گردد.
 11. مصرف طولانی مدت این داروها سبب بروز علائم روانی بصورت تهاجم، خشونت، افسردگی، خود کشی و حتی وابستگی داروئی می شود. اگر فردی بیش ازیک نوع از این هورمونها را همزمان مصرف نماید، عوارض بیشتر و شدیدتر خواهند بود.
در پایان لازم است چند نکته جهت اطلاع خوانندگان گرامی به عرض برسانم. مورد مصرف پزشکی داروهای آنابولیک خیلی اندک است، ولی متأسفانه در جامعه ما سوء مصرف این داروها نسبتاً زیاد است. مصرف این داروها در افرادیکه از نظر پزشکی نیاز به آن ندارند، بویژه در مردان مثل سمّ عمل می کند. نکته بسیار مهم این است که در رسانه ها بویژه شبکه های ماهواره ای و اینترنت، داروهای مقوی و نیروزا که ادعا می شود گیاهی هستند، بصورت وسیع تبلیغ می شوند. بسیاری از این داروهای به اصطلاح گیاهی، مقایر خطرناکی از انواع هورمونهای آنابولیک دارند که فرد بدون آگاهی از وجود این ترکیبات، اقدام به مصرف آنها می نماید، و در دراز مدت تنها چیزیکه عاید وی می شود، عوارض خطرناک این داروها خواهد بود. هر فردیکه سابقه مصرف طولانی مدت و یا مقادیر زیادی از این داروها دارد باید مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت لزوم، اقدامات لازم بعمل آید.
منبع: آقای دکتر محمدرضا صفری نژاد، جراح بیماریهای کلیه و مجاری ادراری، استاد دانشگاه
دفعات مشاهده: 3528 بار   |   دفعات چاپ: 579 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 24 بار   |   0 نظر
::
:: آشنائی با مار گزیدگی و روشهای درمان افراد مارگزیده ::
 | تاریخ ارسال: 1392/8/7 | 

آشنائی با مار گزیدگی و روشهای درمان افراد مارگزیده

در حدود سه هزار نوع مار در دنیا وجود دارد که حدود 700 نوع آن سمی است. و از میان آنها فقط ۵۰ گونه خطرناک بوده و می توانند برای انسان مشکل ساز باشند. سالانه 125000 نفر بر اثر مار گزیدگی می میرند. از مارهای شناسایی شده در ایران 40 گونه سمی ، هفت گونه نیمه سمی و 13 گونه غیر سمی هستند .

 نوع مار گزنده ، محل گزش ، شرایط و امکانات محلی ، زمان لازم برای رساندن مصدوم به مراکز درمانی ،‌وسیله نقلیه ،‌شدت مسمومیت ،‌ تجهیزات مراکز درمانی نزدیک به محل حادثه و سایر موارد همگی متفاوت هستند . لذا ارائه یک دستورالعمل کلی و قابل اجرا در تمام موارد مار گزیدگی و برای تمام مناطق و کشورها مقدور نمی باشد . مارگزیدگی از مواردی است که خیلی باید در مورد آن هوشیارانه و با دقت عمل کرد چرا که هر گونه غفلت ممکن است منجر به عوارض خطرناکی برای فرد مسموم شود . مارها انواع گوناگونی دارند که از این بین تنها تعداد معدودی سمی و خطرناک هستند .

به یاد داشته باشید که حتی مارهای سمی نیز تنها برای دفاع از خود یا به قصد شکار از نیش و سم خود استفاده می کنند .

 * مارهای سمی به گروه بزرگ تقسیم می شوند :

1- خانواده ی مارهای مرجانی شامل مار مرجانی , کبری , ماهبا و غیره

2- خانواده ی افعی ها از جمله افعی , مارزنگی و غیره نکته : هرگونه مارگزیدگی را باید سمی تلقی کرد مگر خلاف آن ثابت شود . بنابراین لازم است مصدوم را حتماً و در اسرع وقت به مراکز درمانی منتقل کنیم تا تحت مراقبت های لازم قرار گیرد . همانطور که میدانید کلیه مارها سمی نبوده ودر واقع به دو دسته سمی و غیر سمی تقسیم می شوند .

 مارهای سمی خود از نظر میزان سمی بودن یکسان نبوده و با هم فرق دارند . همچنین از نظر شکل ظاهر نیز مارهای سمی و غیر سمی تفاوتهای آشکاری دارند که برخی از آنها در جدول آورده شده اند . مارهای سمی و غیر سمی تفاوتهایی دارند که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد :

1- مردمک چشم مارهای سمی به صورت بیضی ( خطی ) و شبیه مردمک چشم گربه است . ولی مردمک چشم مارهای غیر سمی گرد و مدور است . نکته : مار مرجانی که از خطرناک ترین مارهای سمی است مردمک مدور دارد .

2- سرمارهای سمی مثلثی شکل است و با بدن ما زاویه دارد , ولی سر مارهای غیر سمی به صورت نیمه بیضی است و در واقع بدن مارهای غیر سمی شبیه کرم خاکی است . نکته : سر مارمرجانی مثلثی نبوده ولی این مار از انواع سمی است .

3- مارهای سمی برای نیش زدن از دو دندان نیش استفاده می کنند و محل گزش معمولاً با یک یا دو سوراخ ( یا زخم ) مشخص می شود . اما در مارهای غیر سمی دندان ها متعدد هستند و در دو ردیف هلالی قرار می گیرند .

4- حلقه های دْم مارها در انواع سمی منفرد است , ولی در مارهای غیر سمی به صورت یک ردیف دوتایی در کنار هم دیده می شود .

5- در پایین چشم مارهای سمی , یک حفره ی کوچک وجود دارد که درمارهای غیر سمی دیده نمی شود .

* نکات کلی و مشخصه های بارز برای شناخت و تشخیص دادن مارهای سمی و مارهای غیر سمی

مارهای سمی حفره بین چشم و بینی دارند (حفره حسگر گرما) اما مارهای غیر سمی حفره بین چشم و بینی ندارند. مارهای سمی مردمک چشمی بیضوی شکل دارند اما مارهای غیر سمی مردمک چشمی گرد دارند. شکل سر مارهای سمی مثلثی شکل و پوشیده از پولکهای ریز است اما شکل سر مارهای غیر سمی تقریبا غیر مثلثی و دارای زوایای گرد و فاقد تیزی و زوایه تند است مثالد مار پیتون. طول مارهای سمی کوتاهتر و طول بدن مارهای غیر سمی طویل تر است. دندان نیش و پیش مارهای سمی کشیده و خنجر مانند و بلند (جهت نیش زدن و وارد کردن زهر در بدن قربانی ) است اما دندانهای مارهای غیر سمی کوتاهتر و با تعداد بیشتر جهت نگه داشتن و گاز گرفتن قربانی است. علی رغم وجود این تفاوتها تشخیص گزش سمی از غیر سمی به سرعت و آسانی ممکن نیست و همان طور که گفته شد هر مارگزیدگی را باید خطرناک تلقی کرد , مگر خلاف آن ثابت شود .

* علائم و نشانه ها و بررسی بیمار :

مشاهده مار مشاهده ی سوراخ یا زخم در محل نیش زدگی . درد در محل گزیدگی , درد و سوزش شدید است . تورم , با گذشت زمان , تورم به سمت قسمت مرکزی اندام و به طرف تنه ی فرد پیشرفت می کند . قرمزی پوست و بروز تاول قرمزی و تورم عروق لنفاوی در عضو گزیده شده و پیشرفت این قرمزی و تورم به سمت قسمت های مرکزی بدن . لبه های این ناحیه بسیار دردناک و نسبت به لمس حساس می باشند . تهوع , استفراغ , سرگیجه و احساس ضعف کاهش فشار خون تب , لرز و تعریق سوزن سوزن یا کرخت شدن نوک انگشتان و اطراف لب و دهان خونریزی از بینی , وجود خون در ادرار یا مدفوع تند شدن تنفس یا تنگی نفس افزایش نبض مشکل بینایی هنگامی که کسی توسط مارسمی مورد گزش قرار می گیرد، علائمی در او ظاهر می شود که بسته به نوع سم و میزان ورود آن به بدن به دو گروه خفیف و شدید تقسیم می شود :

* علائم مارگزدیگی خفیف:

تورم، تغییر رنگ، درد کم، احساس قلقلک، ضربان سریع، ضعف عمومی ، تهوع، استفراغ، اختلال دید

* علایم مارگزدیدگی شدید:

تورم سریع و کرختی بدن، درد، مردمک سنجاقی، به خود پیچیدن، هذیان، شوک، تشنج، فلج، عدم وجود نبض

* علائم و نشانه های زهرآگین شدن و سرعت تظاهر به آنها به عوامل زیر بستگی دارد : 1- اندازه مار 2- محل , تعداد و عمق گزیدگی 3 - مقدار زهر تزریق شده 4- حساسیت فردی نسبت به زهر 5 - سن و وزن مصدوم 6 - سلامتی عمومی عضو 7- نوع و تعداد میکروارگانیسم موجود در حفره دهانی مار در بررسی بیمار , ابتدا به دنبال اثرات دو دندان روی پوست مصدوم بگردید . البته ممکن است فقط یکی از دندان ها در پوست فرو رفته باشد .گاه نیز یکی از دندان های مار در حمله به هدف قبلی شکسته است . این نیز ممکن است که مار در مرحله پوست اندازی بوده , وبیشتر از دو دندان داشته باشد . کمکهای اولیه در ابتدا پس از ارزیابی محل حادثه و استفاده از لباس و کفش مناسب جهت جلوگیری از مارگزیدگی , مصدوم را از محل حادثه دور کنید . ( البته در صورت عدم وجود خطر , بی حرکت نگه داشتن مصدوم در اولیت قرار دارد ) . اکثر گزیدگی ها در ناحیه دست و پاها اتفاق می افتد . بنابراین توصیه می شود ( در مورد مارهایی که سم آنها از طریق اختلال در عملکرد دستگاه عصبی عمل می کند , مانند مار کبری و مار مرجانی ) با استفاده از پارچه یا باندی که حدود 4 تا 5 سانتی متر عرض داشته باشد , بالا و پایین محل گزیدگی را ببندید , که البته این کار باید با رعایت اصول انجام شود . باند یا پارچه را طوری ببندید که یک انگشت براحتی از زیر آن عبور کند و مانع مصدود شدن خون سرخرگی نشود .

توجه : در صورتی که محل گزش در نزدیکی مفاصل است , از قرار دادن نوار در دو سمت مفصل خودداری کنید و نوار مورد نظر را فقط در بالای زخم ( سمتی که به تنه مصدوم نزدیک تر است ) ببندید . انتهای زخمی را پایین تر یا هم سطح قلب قرار دهید . زیور آلات , ساعت یا لباس های تنگ را از اندام گزیده شده خارج کنید . استفاده از دستگاه پمپ مکنده ی مخصوص در 30 دقیقه اول مارگزیدگی توصیه می شود . در صورتی که پس از 5 تا 10 دقیقه بعد از گزیدگی به بیمار رسیدید , توسط ساکشن کردن می توانید 25-50% زهر را خارج کنید . در صورت در اختیار داشتن محلول آنتی سپتیک یا صابون سطح زخم را با آن شستشو دهید . در نقطه گزیدگی و درست با همان عمقی که نیش مار فرو رفته است ( معمولاً خیلی سطحی و حدود 4 میلی متر ) یک برش خطی بدهید .

* مهم: هیچ گاه روی ناحیه را برش ضربدری ندهید زیرا این کار ریسک بریده شدن اعصاب و عروق خونی را افزایش می دهد . زخم باید حدود 20 دقیقه ساکشن شود . در صورتی که نجات دهنده خود زخم بازی در دهان یا اطراف دهان داشته باشد , باید از این کار اجتناب نماید . مایع زخم که توسط ساکشن دهانی خارج می گردد , باید مرتباً دور ریخته شود . با این حال اگر احتملاً بلعیده شد , جای نگرانی نیست , زیرا زهر در معده بی اثر می شود . در صورت امکان اطلاعات صحیحی در مورد شکل مار به دست آورید . هرگز به بیمار اجازه ندهید که راه برود . مصدوم را سریعاً به مراکز درمانی منتقل کنید .

* نکته : استفاده از کمپرس سرد در مار گزیدگی ممنوع است .

* نکته : سم بعضی از مارها ( مثل مارکبرا و مار مرجانی ) بر روی سیستم عصبی اثر می گذارد و با فلج کردن عضلات تنفسی باعث خفگی و مرگ فرد می گردد . ارایه ی کمک های اولیه مناسب , به ویژه انجام تنفس مصنوعی ( احیای قلبی – ریوی ) در نجات زندگی این افراد از اهمیت خاصی برخوردار است .

 توجه : چون مارگزیدگی در هر کشور و ناحیه با مارهای خاص آن منطقه جغرافیایی اتفاق می افتد , برای اطلاع صحیح از انواع مارهای موجود در منطقه و نحوه ارایه ی کمک های اولیه بهتر است با مسئولین مربوطه مثل مقامات سازمانهای بهداشتی , سازمان دامپزشکی , سازمان مراتع و جنگلبانی و … تماس بگیرید و اطلاعات لازم را از آنها جویا شوید .

* بطور کلی کمک‌های اولیه را به شرح زیر می توان خلاصه کرد :

1- به منظور جلوگیری از نفوذ و جذب سم باید از روش بانداژ استفاده نمایید . ولی اگر امکانات محلی تنها روش بست یا تورنیکه را ترجیح و اجازه می دهد در این صورت بهتر است اصول مشروحه زیر مراعات و عملی گردد : بعد از گزش مار ، فوراً بالای محل گزش را با بست یا تورنیکه (Tourniquet) می بندند . برای بستن می توان از نوار پارچه ای (به عرض سه سانتیمتر) استفاده کرد . تا زمانیکه بست مناسب تهیه شود ، ناحیه بالای گزش را باید با دست و با فشار مناسب گرفت تا مانع نفوذ سم شود . توصیه می شود که میزان محکم بستن تورنیکه باید به اندازه ای باشد که یک انگشت دست نه به سهولت و نه به سختی از زیر آن رد شود. پس از بستن بالای موضع هر 15 دقیقه آنرا به مدت چند ثانیه (یک و نیم دقیقه) باز نموده و مجدداً بست و بیمار را به درمانگاه یا پزشک رساند . اگر بست پهن و ضخیم باشد ، می توان به مدت یک و نیم تا دو ساعت از آن استفاده کرد .

در موارد زیر از بست یا تورنیکه استفاده نمی شود :

• موقع تزریق سرم ضد مار گزیدگی • موقع بروز تورم ناشی از مار گزیدگی

• بیش از یک ساعت از گزش مار گذشته باشد .

• نوع مار غیر سمی باشد.

2 – روش بانداژ و بی حرکت نگهداشتن اندام : محل گزش و اطراف آنرا (حداکثر ممکن از اندام مصدوم) فوراً باید باند پیچی نمود. برای بانداژ از باند یا نوار پارچه ای نسبتاً پهن مانند مچ پیچ استفاده می شود (باند از پارچه کرپ یا هر پارچه نرمی مانند حوله که به صورت بریده یا نوار پهن باشد ، انتخاب می کنند) . عضو مصدوم را باید ثابت نگهداشت . برای ثابت کردن یا بی حرکت نمودن اندام از تخته شکسته بندی یا چوب و غیره نیز می شود استفاده کرد اندام مصدوم را باید روی تخته مزبور قرار داد و مجدداً باند پیچی نمود و او را هر چه زودتر به درمانگاه یا پزشک رسانید . تا رسیدن به مراکز درمانی یا پزشک ، عضو مصدوم را باید ثابت و بی حرکت نگهداشت و بانداژ را باز نکرد . در صورت انجام این روش (Bandage and immobilization) دیگر از روش بست یا تورنیکه استفاده نمی شود .

3- اگر گزش مستقیم و عمقی باشد ، محل گزش را سوراخ نمی نمایند و شکاف نمی دهند .

4- در صورت امکان مار گزنده را بکشند و همراه بیمار به مراکز درمانی یا پزشک ببرند .

5- روش بانداژ تا حدی از نفوذ و حرکت سم در بدن جلوگیری می کند و در حالات خفیف گزش ، اصولاً روش مناسبی می باشد .

6- اگر بانداژ ناحیه کتف مقدور باشد ، انجام آن نباید مانع حرکت آزاد قفسه سینه شود .

7- گزش در ناحیه گردن و سر کمک‌های اولیه ندارد .

8- در روش بانداژ دو موضوع ناخوشایند وجود دارد (1) اگر گزش مار دارای اثر تخریب کننده موضعی باشد در این صورت مشکل شدت پیدا می کند (2) اگر باند پیچی محکم تر از حد معمول انجام شود به گردش خون آسیب می رساند و درد را افزایش می دهد .

9- روش بانداژ به عنوان کمک‌های اولیه از 3 لحاظ مفید و مورد توجه است (1) اگر بیمار در مدت 3 ساعت نتواند به مراکز درمانی برسد (2) اگر گزش توسط مارهای کبرای جنوب کشور یا کفچه مار یا مار دریایی انجام پذیرد (3) اگر گزش توسط مارهای ناشناخته انجام شود .

10-بطور کلی هیچ نوع ماده خوراکی اعم از غذا و نوشیدنی نباید به بیمار خوراند . در صورت نیاز و ضرورت مقدار کمی آب برای رفع تشنگی و با احتیاط می توان به بیمار خوراند . در صورت نداشتن علائم عصبی تجویز مقدار کمی آرام بخش مانند دیازپام خوراکی ضرری ندارد ولی از مصرف آسپرین باید خودداری شود . از مصرف مشروبات الکلی و یا تجویز مرفین جداً باید خودداری شود .

* تشخیص مار گزیدگی :

اصولاً دست یا پا بیشتر در معرض گزش مار می باشد . چنانچه تصادفاً سرخ رگها یا سیاهرگی مورد حمله مار قرار گیرد و سم مستقیماً و به مقدار کافی وارد جریان خون شود ، غالباً مرگ با یک تشنج سریع در چند دقیقه فرا می رسد . بطور کلی مسمومیت با زهر مار یک حالت اورژانس دارد که مستلزم مراقبت فوری و داشتن تجربه کافی در تشخیص و درمان است . تاخیر در مداوا یا درمان ناقص چه بسا عواقب وخیمی به بار خواهد آورد .

گاهی ممکن است دندان مار آلوده به میکروب ،‌ویروس یا انگل باشد در این صورت گزش آن باعث جراحات سخت و احیاناً سبب انتقال بعضی بیماری‌های میکربی ،‌ویروسی یا انگلی خواهد بود . شک و تردید در سمی و غیر سمی بودن باعث ناراحتی فردی می شود و احتمال دارد با گزش یک مار سمی زهر وارد بدن شکار نشود یا برعکس گزش مار غیر سمی باعث احساس هیجان و حتی عوارض عصبی و روانی گردد . این هیجانات ممکن است سستی و ناتوانی و سرگیجه ایجاد کند و موجب تشدید و بی نظمی تنفس و نبض و گاهی هم بروز یک حالت شوک ابتدایی شود . از طرفی تمام این علائم ممکن است بعد از یک مسمومیت واقعی ظاهر شود بنابراین در موقع درمان یک مصدوم باید تمام نشانیها را به خاطر داشت .

اصولاً زهر مار از نظر آزمایشگاهی از یک سری عوامل مختلف تشکیل می شود در حالی که از نظر بالینی زهر افعی‌ها روی خون (Vasculotoxin) و زهر مارهای دریایی روی ماهیچه‌ها (Myotoxin) اثر می کند .

* گزش‌های ناشناخته ای که در مار گزیدگی غالباً موجب تردید می شوند عبارتند از : (1) آسیب‌های حاصله از برخورد با اشیاء (تیغ ، خار و اشیاء نوک تیز و غیره ) (2) آسیب‌های حاصله از گزش و نیش عقرب ، رتیل ، حشرات ، جوندگان و جانوران آبزی . (3) مار گزیدگی با علائم یا بدون علائم مسمومیت . (4) مار گزیدگی با داشتن علائم خفیف مسمومیت و یا داشتن علائم شدید مسمومیت که منجر به مرگ می شود . درد و تورم در آسیب‌های حاصله از اشیاء غالباً پیشرفت مستمر ندارد و محدود می باشد . گزش و نیش بند پایان به ندرت باعث خونریزی می شوند و سوراخ زخم کمتر قابل جستجو است و غالباً دیده نمی شوند . گزش مارهای زمینی دردناک و سوراخ ریز دندان‌ها روی زخم مشهود و خون آلود است . گزش مار دریایی دردناک نیست و مشاهده سوراخ جای دندان کار روی زخم خیلی مشکل است . گزش مار افعیها با درد موضعی ، تورم و تغییر رنگ موضع گزش غالباً طی 15 دقیقه بعد از گزش شروع می شود و مسمومیت به تدریج پیشرفت می نماید . حساس شدن غدد لنفاوی مربوطه غالباً طی یک ساعت بعد از گزش آشکار می گردد و از علائم مسمومیت محسوب می شود . مشاهده تورم در مسمومیت‌های شدید کمی مشکل است لذا محیط یا حجم عضو مصدوم و غیر مصدوم باید اندازه گیری شود و با هم مقایسه گردد . در گزش افعی‌ها معمولاً ادرار خونی یا هموکلوبینوری و بعد عدم انعقاد خون ظاهر می شود . در شرایطی که تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی در اختیار نباشد ، آزمایش ساده زمان لخته شدن خون کامل بسیار مفید خواهد بود . برای این منظور مقدار چند میلی لیتر از خون بیمار را داخل لوله تمیز آزمایشگاهی قرار می دهند و آن را به مدت 20 دقیقه در حرارت اطاق بطور عمودی نگهداری می نمایند چنانچه در طی این مدت خون منعقد نگردد دلیل بر اختلالات انعقادی است . بعضی از کارشناسان به منظور سرعت عمل اظهار می دارند که چنانچه خون بیمار را در لوله‌های بسیار نازک یا لوله‌های شعریه به مدت 2 تا 3 دقیقه در حرارت اطاق قرار دهند اگر خون منعقد نشود دلیل بر اختلال در فیبرینوژن خون است . در هموکلوبینوری رنگ پلاسمای بیمار قرمز یا تیره می باشد سم بعضی افعی‌ها اثری روی انعقاد خون ندارند . گزش گروه افعی‌ها غالباً همراه با تورم شدید و علائم خونریزی همراه با تورم شدید و علائم خونریزی موضعی و ظهور دانه‌های قرمز و چسبندگی خون در یکی دو ساعت اول است . ولی اگر بستن تورنیکه (Tourniquet) به عنوان کمک‌های اولیه بکار برده باشند ظهور این نشانیها 4 تا 5 ساعت به تاخیر می افتد . بطور کلی تورم شدید موضعی ،‌تاول و نکروز همراه با وضعیت غیر عادی انعقاد خون مربوط به گزش مارهای گروه افعی‌ها می شود . در گزش گروه الاپیده مانند کبرا یا کفچه مار ،‌سستی و خواب آلودگی و فلج حلق از علائم مهم به شمار می رود . خونریزی یا هموراژی و عدم انعقاد خون مشهود است .

بطور کلی در موارد گزش کبراها ، علائم افتادگی پلکها ، اختلال در بلع و سایر علائم مسمومیت عصبی یا نروتوکسین طی یک ساعت اول ظاهر می شود و به سرعت پیشرفت می کند . به نحوی که سستی و اختلال دستگاه تنفسی و احیاناً شوک قلبی را همراه دارد . ولی اگر بستن تورنیکه را به عنوان کمک‌های اولیه بکار برده باشند این نشانیها طی ده ساعت ظاهر می گردد .

 معمولاً تورم موضعی شدید ، تاول و نکروز همراه با وضعیت عادی انعقاد خون و داشتن علائم عصبی مربوط به گزش مارهای گروه کبرا یا الاپیده است . در گزش مارهای دریایی ،‌وجود درد و حساس بودن عضلات در لمس تیره شدن رنگ ادرار که نتیجه خونریزی داخل ماهیچه ای و وجود میوگلوبین در ادرار است از علائم مسمومیت با سم مارهای دریایی است . در خونریزی داخل ماهیچه ای اصولاً رنگ ادرار قرمز یا قهوه ای می شود که نباید آن را با هموکلوبینوری حاصل از سموم همولتیک اشتباه کرد . چه وجه افتراق هموکلوبینوری و خونریزی داخل ماهیچه ای در رنگ پلاسما است . در هموکلوبینوری رنگ پلاسما تیره می باشد در صورتی که در خونریزی داخل ماهیچه ای رنگ پلاسما طبیعی ولی ادرار خونی بوده و در ماهیچه‌ها خونریزی مشاهده می شود . گزش مارهای دریایی همراه با پیدایش خون در ادرار در یکی دو ساعت اول بوده و بعد سستی و اختلال تنفس ظاهر می شود . تهیه الکتروکاردیوگرام به منظور پیش بینی و جلوگیری از بروز حوادث نامطلوب در حالات مختلف مفید است . تورم اطراف گزش و همچنین ادامه توسعه تدریجی آن دلیل بر نفوذ مقدار زیاد سم است . نکروز موضع دلیل دیگر بر مسمومیت است که بیشتر در شست انگشتان ظاهر می شود . گاهی پیشرفت نکروز یا قانقرایا تا تاندونها و ماهیچه‌ها و حتی استخوانها می رسد . عفونت‌های میکروبی گاهی تا حد مفاصل پیشرفت می کند . در بعضی موارد چنانچه به عنوان کمک‌های اولیه موضع را شکاف نداده باشند این عفونت مشاهده نمی شود .

* بررسی‌های آزمایشگاهی :

در اکثر موارد درمان بیماران بدون انجام تست‌های آزمایشگاهی صورت می پذیرد و از طرفی اغلب گزش‌های مار گزیدگی به عنوان مار ناشناخته درمان می شوند . در حالی که اگر امکانات لازم فراهم باشد و درمان با تشخیص مار و نتایج تستهای آزمایشگاه تکمیل گردد ،‌اطلاعات ارزشمندی فراهم خواهد شد .

بطور گلی با توجه به امکانات موجود و شرایط محلی و وضعیت بیمار ممکن است نیاز به انجام یک و یا چند مورد از آزمایشات زیر باشد : آزمایش ادرار (Urinalysis) – هموگلوبین (Hemoglobin) – هماتوکریت (Hematocrit) – شمارش گلبولب یا Cell Blood Count) CBC – تعیین گروه خون (Blood typing) – سدیمنتاسیون یا Sedimentation) ESR – مقدار اوره (Urea) – گازهای خون شریانی (ABG) – اختلالات انعقادی : زمان پروترومبین یا Prothrombin time) PT – زمان نسبی ترمبوپلاستین یا (Partial thromboplastin) PTT – فیبرینوژن (Fibrinogen) – سطح فراورده‌های حاصل از تخریب فیبرین (Fibrin split product level) – آزمایش ساده یا 20 دقیقه ای لخته شدن خون کامل (The 20 minutes whole Blood clotting Test) معمولاً این آزمایشات در مورد گزش افعیها و مارهای ناشناخته انجام می شود و در 48 ساعت اول هر 6 تا 8 ساعت یک بار تکرار می شود . اندازه گیری الکترولیتهای سرم Electrolytes غالباً مفید است .

در مواردی که گزش مار باعث نکروز عضلانی می شود سطح کراتین فسفوکنیاز یا (Creatine Phosphokinase) و لاکتیک دی هیدروژینار یا (Lactic dehydrogenase) LDH به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد و این امر اهی در تشخیص افتراقی کمک کننده است . در انواع مار گزیدگی‌ها به خصوص گزش مارهای دریایی ،‌گرفتن نوار قلبی یا ECG از بیماران بیش از 45 سال توصیه می شود .

* درمان مار گزیدگی :

هر بیمار مار گزیده که طی دو ساعت اول گزش دچار تورم و تغییر رنگ موضع به شعاع 15-10 سانتیمتر در محل گزش شد ، یا دچار درد و حساسیت در غدد لنفاوی ناحیه مربوطه بشود ، یا علائم سیستمیک مسمومیت را نشان دهد باید در واحد مراقبت‌های ویژه (ICU) بستری شود . معمولاً از طریق راه وریدی (i.v.) تزریق محلول کریستالوئید یا قندی 5%‌برقرار می شود . علائم حیاتی باید دقیقاً کنترل شود . برون ده ادراری باید در حد قابل قبولی حفظ شود . مسکن‌ها (Analgesic) در موارد مقتضی برای تسکین درد تجویز می شوند .

 از مصرف آسپرین خودداری شود و گاهی در صورت نیاز ،‌دیازپام (Diazepam) خوراکی به عنوان آرام بخش توصیه می شود . سرم ضد مار گزیدگی یا آنتی ونوم (antivenom) به مقدار کافی باعث برطرف شدن تظاهرات خطرناک سیستمیک سم مار می شود ولی روی علائم موضعی چندان اثر ندارد . لذا طبیعی شدن علائم حیاتی و بر طرف شدن اختلالات انعقادی بدون توجه به تورم موضعی نشانگر تاثیر و کفایت مقدار سرم است . موثرترین سرم ضد مار گزیدگی سرمی است که اختصاصاً بر ضد همان مار تهیه شده باشد . ولی معمولاً این سرمها در دسترس عموم نمی باشند اصولاً استفاده از سرم ضد مار گزیدگی برای خنثی کردن سم است و دقیقاً نمی توان در تمام موارد دستور واحدی برای شروع درمان توصیه کرد .

بطور کلی موارد استعمال سرم ضد مار گزیدگی (1) در گزش افعیها شامل کاهش ناپایداری قابل توجه فشار خون ، ادم انژیونوروتیک (Angionourotic edema)، اسهال و اختلالات انعقادی با خونریزی‌های خارجی است (2) در گزش کبراها یا مسمومیت‌های عصبی شامل علائم درگیری اعصاب جمجمه از قبیل افتادگی پلکها ، اختلال بلع ، اختلال تنفس و بینایی است (3) در مسمومیت با سم مارهای دریایی شامل سوزش و دردناک بودن عضلات هنگام لمس و میوگلوبینوری است . از آنجاییکه سرم مار گزیدگی منشاء حیوانی (غالباً سرم اسب) دارد لذا مصرف آن ممکن است موجب انافیلاکسی و سایر واکنش‌های حساسیتی شود .

در اغلب کشورها آزمایش مقدماتی حساسیت پوستی برای سرم انجام می شود . گرچه تست منفی موید قطعی عدم حساسیت نیست و تست مثبت هم حتماً از پیدایش انافیلاکسی خبر نمی دهد . افرادی که دارای سابقه بیماریهای حساسیتی نظیر آسم ، تب یونجه ، اگزما و حساسیتهای غذایی و دارویی می باشند یا افرادی که دارای سابقه واکنش به سرم اسبی هستند ، بیشتر از سایرین مستعد بروز واکنش‌های شدید تزریق سرم ضد مار گزیدگی می باشند . در این موارد برخی معتقدند که بری پیشگیری از بروز واکنش‌ها و یا کاهش شدت آن قبل از تزریق سرم مار گزیدگی ، آدرنالین ، آنتی هیستامین و کورتیکواستروئید تجویز گردد . سرم ضد مار گزیدگی بهتر است به صورت داخل وریدی و رقیق شده به نسبت 5/1 یا 10/1 طی 15 تا 30 دقیقه تزریق شود . تجویز سریع سرم توصیه نمی شود و تجوز دز اولیه سرم بستگی به نوع و خلوص سرم مصرفی و فاکتورهای متفاوتی از قبیل سن ، وضعیت فیزیکی و حال عمومی بیمار دارد و باید زیر نظر پزشک انجام شود . در حالات خفیف بیماری ، تزریق یک یا دو واحد در حالات سخت بیماری 2 تا 6 واحد و حتی بیشتر از سرم پلی والان ضد مار گزیدگی ساخت ایران تجویز می شود . در اغلب موارد مار گزیدگی در ایران ،‌تزریق سرم پلی والان توصیه می شود مگر در موارد کبرا یا کفچه مار ترجیحاً‌ از سرم اختصاصی یا منووالان استفاده شود (سرم پلی والان ایران نیز موثر است ) . بعضی هر یک شیشه یا آمپول را یک واحد دانسته و برخی هر صد (LD50) خنثی شدن سم را یک واحد و برخی خنثی شدن 1/0 میلی گرم سم را یک واحد می دانند . همچنین عده ای معتقدند که هر واحد سرم ضد مار گزیدگی مقدار سرمی است که اگر درون رگ تعداد معینی موش آزمایشگاهی (به وزن 18 تا 20 گرم) تزریق شود و بلافاصله پس از 5 تا 10 MLD (حداقل مقدار کشنده) از سم مورد نظر تزریق گردد و قدرت نگهداشتن 50% از این موشها را داشته باشد . این واحد سرمی را با علامت (Antivenom Unit) Au نشان می دهند . همانطور که اشاره شد در موارد سخت گاهی بیش از 6 آمپول مثلاً ده واحد و حتی بیشتر و گاهی تا 45 واحد یعنی 450 میلی لیتر سرم برای یک بیمار مصرف شده که این مقدار خطرناک است و نباید تجویز شود . هنگام تزریق سرم ضد مار گزیدگی می بایستی سرنگ محتوی آدرنالین 1000/1 جهت مقابله با انافیلاکسی آماده و در دسترس باشد . به دنبال تزریق سرم ضد مار گزیدگی احتمال بروز بیماری سرم Serum Sichness) وجود دارد . بسیاری از سرمهای ضد مار گزیدگی خاصیت پیروژنی یا تب زدایی دارند .

اگر سرم ضد مار گزیدگی در دسترس نباشد باید به درمانهای علامتی متوسل شد . شوک معمولاً با اقدامات رایج مثل استفاده از مایعات و الکترولیتها و تجویز مناسب داروهای واز و پرسور (Vasopressor) درمان می شود . تزریق پلاسمای منجمد تازه یا (Fresh Frozen Plasma) FFP ، فاکتورهای انعقادی و پلاکت ممکن است در اختلالت انعقادی موثر باشد . تاثیر مثبت هپارین (Heparin) ثابت نشده است . گاهی در مار گزیدگی به علت نارسایی کلیه‌ها ممکن است نیاز به دیالیز باشد ولی نارسایی دائمی کلیه به ندرت دیده می شود . فلج تنفسی ناشی از سموم نروتوکسین ممکن است به سختی با تجویز سرم ضد مار گزیدگی برطرف شود و گاهی نیاز به اقدامات حمایتی تنفسی و تراکئوستومی است (Tracheostomy). ادروفونیوم هیدروکلراید یا تنزیلون Edrophonium (Tensillon) hydrochlorise موقتاً در بلوک عصبی عضلانی ناشی از سم کبرا اثر دارد . بعضی معتقد به تزریق همزمان سرم مار گزیدگی و کوردتیکواستروئیدها (Corticosteroids) هستند ولی معمولاً این روش توصیه نمی شود . در مار گزیدگی فاسیوتومی Fasciotomy توصیه نمی گردد . ولی به ندرت در موارد ضروری از آن استفاده می نمایند . بروز عفونت در مار گزیدگی معمولاً شایع نیست مگر در مواردی که به عنوان کمک‌های اولیه محل گزش را بریده یا شکاف می دهند و به نحوی باعث آلودگی موضع می شوند . در عفونت‌های حاصله که گاهی گرم منفی هستند پس از کشت و انتی بیوگرام ، آنتی بیوتیک انتخابی تعیین می شود . مگر در حالات حاد و شدید که مستقیماً آنتی بیوتیک مناسب تجویز می گردد .

در مورد افرادی که قبلاً مایه کوبی علیه کزاز شده اند یک تزریق یادآور یا تزریق یک دز واکسن کزاز کافی است ولی اگر مایه کوبی نشده باشند و احتمال آلودگی کزاز وجود داشته باشد ، تزریق یک دز واکسن کزاز همراه با سرم ضد کزاز توصیه می شود .

* پیش بینی وضع بیماران:

تا زمانی که ضربان قلب وجود دارد می توان به بهبود بیمار امیدوار بود . گاهی مصدوم یا مار گزیده بدون درمان اصلی بهبود پیدا می کند و نیز ممکن است مرگ خیلی سریع بعد از گزش گروه الاپیده فرا رسد . حد متوسط زمان فرا رسیدن مرگ معمولاً پنج ساعت بعد از گزش است ولی ممکن است مرگ تا هفت روز پس از گزش نیز به تاخیر بیافتد . توجه به پائین آمدن فشار خون و مشاهده علائم بالینی ، اختلالات دستگاه تنفس و گردش خون موضوع را تا حدی روشن می نماید . در گروه الاپیده یا کبرا اساساً مرگ در اثر فلج دستگاه تنفسی است . ضعف ماهیچه‌ها ‌، ازدیاد ترشح بزاق و استفراغ بیش از حد مزید بر علت و گاهی موجب خفگی می شود .

 در حالیکه در گروه افعی‌ها خونریزی و شوک بیشتر باعث مرگ می گردد . در صورت عدم مشاهده نکروز ممکن است درد به طور نادر تا دو هفته ادامه یابد . معمولاً تورم تا دو هفته از بین می رود و به ندرت مشاهده شده است که یکی دو ماه این تورم ادامه یابد . چنانچه زخم را ضد عفونی کنند و آزاد بگذارند در طی یکی دو هفته خشک خواهد شد ولی اگر به عللی زخم بسته شود ممکن است عفونی شده و بهبودی طولانی تر شود و حتی دیده شده که زخم چند ماه ادامه داشته و سرانجام به مراقبت و عمل جراحی احتیاج پیدا کرده است . به افرادی که سرم اختصاصی برای درمان تزریق می شود گاهی علائم در طی یکی دو روز از بین می رود و به ندرت بیش از دو هفته این علائم باقی می ماند .

دوران بیماری در گزش مارهای دریایی کمی طولانی تر بوده و شاید چندین ماه طول بکشد تا بیمار سلامت خود را باز یابد . در گزش افعی‌ها که سم آنها خاصیت خونریزی داشته باشد معمولاً بیمار طی یک هفته بهبود پیدا می کند . اما گزش افعی‌هایی که سم آنها خاصیت انعقاد خون را تغییر می دهد و سرم غیر اختصاصی در مورد آنها تجویز می گردد دوران بیماری دو سه هفته طول خواهد کشید تا بهبود حاصل گردد . در حالات سخت بیماری ، ابتدا جریان خون سریع می شود و بعد این جریان به کندی صورت می گیرد . در چنین وضعی خون به قلب و مغز به کندی می رسد و ممکن است این عمل در اثر شوک (12 تا 72 ساعت بعد از گزش) یا در اثر خونریزی داخلی یا از محل گزش باشد .

دفعات مشاهده: 9174 بار   |   دفعات چاپ: 482 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 34 بار   |   0 نظر
::
:: پیشگیری از بروز مسمومیت با مواد شیمیایی و شوینده ها ::
 | تاریخ ارسال: 1392/8/7 | 

÷یشگیری از بروز مسومیت با مواد شیمیایی و شوینده ها

دفعات مشاهده: 2724 بار   |   دفعات چاپ: 383 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 24 بار   |   0 نظر
::
:: فهرست سموم مجاز کشور ::
 | تاریخ ارسال: 1392/6/27 | 
فهرست سموم مجاز کشور
فهرست سموم مجاز کشور بر اساس نام تجاری
مقدمه فهرست سموم مجاز کشور
تعاریف فهرست سموم مجاز کشور
 ضمیمه 1 فهرست سموم مجاز کشور
لینک مطلب
دفعات مشاهده: 4508 بار   |   دفعات چاپ: 448 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 36 بار   |   0 نظر
::
:: "اگر در منزل با مسمومیت ناشی از داروها، سموم و یا مواد شیمیایی مواجه شدیم جه باید بکنیم ؟" ::
 | تاریخ ارسال: 1392/5/26 | 
انجام چه اقداماتی در منزل، برای جلوگیری یا کاهش جذب داروها یا سموم مواجهه یافته توصیه می شود؟
نحوه سم زدایی یا آلودگی زدایی بسته به راه ورود سم به بدن متفاوت است. داروها و سموم قادرند از راههای مختلف مانند تنفس، پوست، چشم و گوارش وارد بدن شده و ایجاد مسمومیت نمایند.
بنابراین بسته به اینکه کدامیک از ارگانهای بدن بطور مستقیم با سم یا دارو در تماس بوده است، باید همان ارگان را عاری از سم یا سم زدایی نماییم.
 1- سم زدایی استنشاقی یا تنفسی : اگر فرد مصدوم با گاز های سمی (مانند گازهای ناشی از احتراق ناقص سوخت، گازهای سمی ناشی از آتش سوزی، سموم گازی و فرار، گاز چاه فاضلاب و یا گازهای شیمیایی و صنعتی سمی) در تماس باشد، این گازها می توانند منجر به بروز اختلال تنفسی، توقف تنفس و علایم مسمومیت گردد. در این هنگام و برای کمک به فرد مصدوم هرچه سریع تر او را به هوای آزاد منتقل نمایید. در صورت بروز وقفه تنفسی، باید راههای تنفسی بیمار را باز نموده و احیای قلبی-ریوی (CPR) را شروع کنید و ضمن تماس با اورژانس، بیمار را به بیمارستان منتقل نمایید.
 2- آلودگی زدایی پوستی : برای جلوگیری و یا کاهش آسیب های پوستی، در هنگامی که پوست با مواد و ترکیبات تحریک کننده و خورنده (مانند اسیدها و قلیاها، ترکیباتی که دارای جذب پوستی بالا هستند مانند سموم کشاورزی) در تماس باشد، آلودگی زدایی پوستی انجام می شود. اگر منطقه وسیعی دچار آلودگی شده است در وهله اول، حتماً باید لباس ها و کفش های آلوده فرد مواجهه یافته خارج شود. (اگر منطقه دچار آلودگی وسیع نیست، نیازی به خارج کردن لباس ها نمی باشد). در مرحله بعد، شستشوی پوست با آب معمولی یا نرمال سالین صورت می گیرد. در صورت تماس پوست با ترکیبات خورنده (مانند ترکیبات اسیدی وقلیایی قوی) شستشو با آب معمولی انجام شود. در مورد ترکیبات چرب مناطق مواجهه یافته را با آب و صابون شستشو دهید. در اطفال شستشو ترجیحاً با نرمال سالین انجام شود، به ویژه اگر منطقه مواجهه یافته، منطقه وسیعی باشد.
 3- آلودگی زدایی چشم ها : قرنیه چشم به مواد سوزاننده، اسیدی، قلیایی، مواد شیمیایی، محرک ها وحلال های هیدروکربنی بسیار حساس است. با استفاده از جریان مداوم و مستقیم آب، شستشوی چشم ها را انجام دهید. حداقل به مدت 20 دقیقه و یا از یک لیتر آب برای شستشوی هر یک از چشم ها استفاده شود. نحوه شستشو به این ترتیب می باشد که از گوشه بیرونی چشم (سمت نزدیک به گوش) جریان آب وارد و از گوشه داخلی چشم جریان آب خارج شود. برای بررسی میزان صدمات ایجاد شده، مصدوم باید به چشم پزشک مراجعه نماید.
 4- سم زدایی از دستگاه گوارش : هنگامیکه فرد مصدوم به طور اتفاقی یا تعمدی اقدام به خوردن، نوشیدن و یا بلعیدن مواد سمی بنماید سم زدایی از دستگاه گوارش باید صورت گیرد.
سم زدایی از دستگاه گوارش به دو صورت قابل انجام است : 1- رقیق سازی سم یا دارو در صورتیکه ترکیب خورده شده، تحریک کننده وخورنده (مانند اسید وقلیا) باشد و مقدار خورده شده در محدوده سمی نباشد، مجاز به رقیق سازی می باشیم. به منظور رقیق سازی از فرد مصدوم بخواهید که آب معمولی بنوشد. میزان آب مورد استفاده برای بزرگسالان یک لیوان کامل (400-200 سی سی) و برای اطفال نصف لیوان آب (200-100 سی سی) می باشد. اگر دارو یا سم در محدوده سمی باشد و بیمار بیهوش باشد مجاز به رقیق سازی نمی باشیم. باید دقت کرد که از دادن مایعات زیاد به مریض اجتناب شود.
 2- القای استفراغ در صورتیکه ترکیب خورده شده تحریک کننده وخورنده (مانند اسید وقلیا) نباشد و مقدار خورده شده در محدوده سمی و تهدید کننده حیات بیمار باشد، مجاز به القای استفراغ می باشیم. برای القای استفراغ از القای مکانیکی استفاده می نماییم. برای القای استفراغ، فرد مسموم باید مایعات مصرف نماید. به همین منظور برای بزرگسالان از نصف لیوان آب معمولی و برای کودکان از لیوان آب استفاده نمایید. سپس با تحریک انتهای حلق توسط وسیله ای مانند دسته قاشق غذاخوری، بیمار را وادار به استفراغ نمایید.
 در کودکان زیر شش ماه، حاملگی، مسمومیت با داروهای ضدتهوع، ترکیبات تحریک کننده و خورنده (مانند اسیدها و قلیاها)، هیدروکربن ها (ترکیبات نفتی) و داروها و سمومی که بیمار را در معرض تشنج قرار می دهند، مجاز به القای استفراغ نیستیم. توجه شود که بطور کلی سمیت زدایی از اقدامات اولیه پس از برخورد با بیمار مسموم می باشد و برای جلوگیری از بروز صدمات وارده به بیمار، حتماً باید بیمار را به بیمارستان و یا مراکز کنترل و درمان مسمومیت برسانید. به همراه بردن نمونه دارو یا سم مصرف شده به مراکز درمانی بسیار مهم می باشد تا در صورت نیاز، گروه درمانی، اقدامات بعدی درمانی را براساس سم یا داروی مصرف شده انجام دهند.
ستاد مرکزی اطلاع رسانی داروها و سموم سازمان غذا و دارو
منبع : کتاب سم شناسی بالینی و مسمومیت ها، دکتر فخرالدین تقدسی نژاد
دفعات مشاهده: 3828 بار   |   دفعات چاپ: 385 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 37 بار   |   0 نظر
::
:: 70 درصد مسمومیت ها در کشور مسمومیت های دارویی است ::
مقادیر بالای برخی از داروهای به ظاهر کم خطر، می توانند برای فرد خصوصاً کودکان و افراد مسن کشنده باشد و 70 درصد از مسمومیت های ارجاع شده به مراکز اطلاع رسانی داروها و سموم کشور، مسمومیت های دارویی می باشد. بنابراین گزارش، دهان، شایعترین راه ورود سموم به بدن است و با توجه به این موضوع باید داروها را دور از دید و دسترس کودکان و در ارتفاع بالا و در کمد مجهز به قفل نگه داری کرد. این گزارش می افزاید:‌ والدین باید مراقب باشند در هنگام بیماری کودک دوز تکراری دارو به وی ندهند و برای کاهش تب در کودکان، داروی استامینوفن را بر اساس وزن و سن کودک و با مشورت پزشک و داروساز به کودک دهند زیرا مقادیر بیش از حد درمانی استامینوفن می تواند ایجاد مسمومیت نماید. مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم توصیه می کند، داروهای مصرفی افراد خانواده را دور از دسترس کودکان نگهدارید و از قرار دادن دارو در کیف دستی پرهیز کنید تا مانع خورده شدن دارو توسط کودکان شود همچنین داروهای خود را در مقابل چشم کودکان نخورید، چرا که کودکان از رفتار بزرگسالان تقلید می کنند و ممکن است دور از چشم والدین داروها را به دهان ببرند.
 بنابر اعلام این مرکز، اگر به کودک خود دارو می دهید به او تفهیم کنید که این دارو است و از کلماتی مثل آبنبات، شکلات و یا خوراکی استفاده نکنید همچنین بهتر است داروهای بیمار افسرده و یا بیمارانی که تعادل رفتاری ندارند و یا افرادی که سابقه اقدام به خودکشی دارند را دور از دسترش ایشان قرار دهید و مراقبت دقیقی در خصوص میزان داروی مصرفی ایشان به عمل آورید. بر پایه این گزارش، بهتر است افراد بر مصرف داروی افراد مسن خانواده نظارت داشته باشند چرا که ممکن است به علت تشابه ظاهری شکل داروها، ابتلا به فراموشی، عدم اطلاع از نام داروها، بی سوادی یا کم سوادی و یا خوانا نبودن مقادیر مصرفی دارو مندرج روی جعبه دارویی، داروی خود را به اشتباه یا به طور تکراری مصرف کنند. این گزارش می افزاید، بهترین کار برای پیشگیری از خوردن دوز تکراری دارو، یادداشت کردن دفعات مصرف دارو و یا قرار دادن قرصها در داخل جعبه های مخصوص تقسیم بندی شده (برحسب صبح، عصر و شب) است.
مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم اعلام کرد: مصرف مقادیر بالای بسیاری از داروها در اقدام به خودکشی، ممکن است در ابتدا علامت و نشانه خاصی نداشته باشد ولی وضعیت فرد مسموم به طور ناگهانی وخیم شود، بروز مسمومیت توسط برخی از داروها هرچند ممکن است منجر به مرگ نشود ولی مقادیر بالای این داروها می توانند منجر به صدمات دائمی کبد و کلیه فرد مسموم شود. بر پایه این گزارش، داروها را مطابق با توصیه پزشک یا داروساز و نه بیشتر از آن مصرف کنید چراکه با مصرف چند برابر مقادیر درمانی داروها به طور خودسرانه، نه تنها روند درمان شما سریعتر نمی شود بلکه تنها دچار عوارض سوء و یا مسمومیت با داروها خواهید شد.
بنابراین گزارش، مصرف بیش از مقادیر توصیه شده داروهای مسکن سبب سمیت و تخریب کلیه ها خواهد شد مصرف خودسرانه داروی استامینوفن جهت درمان درد و تب بیش از مقادیر درمانی، منجر به صدمات کبدی خواهد شد. این گزارش می افزاید: در برخورد با فرد مسموم غیر هوشیاری که در کنارش بسته های داروی خورده شده وجود دارد، ضمن حفظ خونسردی خود و عدم القاء استفراغ در این فرد، بسته های دارویی را همراه بیمار به بیمارستان ببرید. بنابر اعلام مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم، در مسمومیت های تعمدی با دارو، بهتر است در صورت هوشیاری فرد مسموم، نام دارو یا داروهای مصرفی و تعداد هر یک از آنها را از وی بپرسید و به کادر درمانی اطلاع دهید و چنانچه در خانه کودک زیر 5 سال دارید، حتما داروها را در کمدهای بالاتر و مجهز به قفل قرار دهید.


گزارش از وبدا
دفعات مشاهده: 2927 بار   |   دفعات چاپ: 400 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 35 بار   |   0 نظر
::
برای مشاهده کل مطالب بخش مرکز اطلاع رسانی دارو و سموم ( DPIC) اینجا را کلیک کنید.
اداره نظارت edare nezarat
تمامی حقوق معنوی این پایگاه متعلق به دانشگاه علوم پزشکی زابل می باشد
Persian site map - English site map - Created in 0.271 seconds with 1416 queries by AWT YEKTAWEB 3174